Διογκούμενο το πρόβλημα της πολύμηνης παραμονής βρεφών και παιδιών στα Δημόσια Νοσοκομεία της χώρας λόγω έλλειψης ειδικών δομών.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΕΥΘ.ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ  ΕΛΕΓΧΟΥ
Αριθ.Πρωτ.	6161
Ημερομ.Κατάθεσης	11.2.13

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Υγείας

Ανησυχητικές διαστάσεις έχει λάβει το φαινόμενο της παραμονής, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, βρεφών και παιδιών σε Παιδιατρικά Νοσοκομεία της χώρας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με στοιχεία, που κατατέθηκαν πρόσφατα στο Κοινοβούλιο και που αφορούν στα Νοσοκομεία της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας, που διαθέτουν Μαιευτικά και Παιδιατρικά Τμήματα, επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι ελλείψει ειδικών δομών, εκατοντάδες παιδιά παραμένουν κάθε χρόνο επί μήνες, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, στις κλινικές των νοσοκομείων με ό, τι αυτό συνεπάγεται για τη σωματική και ψυχική τους υγεία.

Πολλές απ’ αυτές τις Μονάδες αναγκάζονται να φιλοξενήσουν επί μήνες, βρέφη και παιδιά σε χώρους  ακατάλληλους για την ψυχοκοινωνική τους στήριξη και ανάπτυξη, μέχρις ότου βρεθεί χώρος κατάλληλος, προκειμένου να τα φιλοξενήσει. Πρόκειται κυρίως για βρέφη και παιδιά εκτός γάμου, παιδιά με μητέρες που αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα (εξαρτημένες από ουσίες, ψυχικά ασθενείς, ανήλικες, ΑμεΑ ή με οικονομική ανέχεια).

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται από την Κοινωνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών «Παν. & Αγλαΐα Κυριακού», όπου εισάγονται κυρίως παιδιά κατόπιν εντολής των εισαγγελέων Ανηλίκων Αθηνών και Πειραιώς και των εισαγγελέων Πρωτοδικών της Χώρας, οι εισαγωγές αφορούν σε βρέφη και παιδιά διαφόρων ηλικιών, ημεδαπά και αλλοδαπά, τα οποία υφίστανται κακοποίηση, παραμέληση ή εγκατάλειψη από τα πρόσωπα φροντίδας τους.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι το 2010 εισήχθησαν, με εισαγγελική εντολή, συνολικά 42 παιδιά, το 2011 εισήχθησαν 96 παιδιά, το 2012 εισήχθησαν 130 παιδιά και το 2013 για το διάστημα έως τις 29.10.2013, εισήχθησαν με εισαγγελική εντολή 102 παιδιά. Τα παιδιά αυτά εισάγονται στην εκάστοτε κλινική που εφημερεύει και φιλοξενούνται σε χώρους, όπου νοσηλεύονται άρρωστα παιδιά, ενώ αναφέρεται ότι τη δημιουργική απασχόληση και φροντίδα τους, για ορισμένες ώρες ημερησίως, μετά από αίτημα της Κοινωνικής Υπηρεσίας, αναλαμβάνουν εθελοντές.

Η διαδικασία της εξεύρεσης του κατάλληλου περιβάλλοντος για την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη καθυστερεί λόγω της πληρότητας των υφιστάμενων δομών προστασίας στη χώρα μας, ενώ η αναζήτηση, συχνά, γίνεται χωρίς να μπορεί να καλύψει συναισθηματικές ανάγκες, αλλά σύμφωνα  με τη διαθεσιμότητα, τους όρους και τις προϋποθέσεις του εκάστοτε χώρου φιλοξενίας, όπως ηλικία, φύλο, νοητικό δυναμικό ή χρόνια προβλήματα υγείας.

Επίσης, αναφέρεται ότι στο Γ.Ν.Α. «Αλεξάνδρα», το οποίο είναι κέντρο προστασίας της ανύπαντρης μητέρας και των εκτός γάμου βρεφών και ως εκ τούτου δέχεται μεγάλο αριθμό γυναικών που γεννούν και αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, πολλά βρέφη παραμένουν φιλοξενούμενα στο Νεογνολογικό Τμήμα του νοσοκομείου από 1 έως 5 μήνες, εξαιτίας της αναμονής εισαγγελικής εντολής για τη διερεύνηση της καταλληλότητας του οικογενειακού περιβάλλοντος ή τη μεταφορά του βρέφους σε Ίδρυμα για την αποκατάστασή του.

Αιτία του μεγάλου χρόνου αναμονής της μεταφοράς των βρεφών είναι η έλλειψη προσωπικού των Ιδρυμάτων, των χώρων υποδοχής και φιλοξενίας των βρεφών, καθώς και το γεγονός ότι ενίοτε, τα βρέφη που εγκαταλείπονται, είναι βρέφη με ειδικές ανάγκες.

Επιπρόσθετα, αναφέρεται ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών «Η Αγία Σοφία-Παίδων Πεντέλης», οι εισαγωγές αφορούν σε βρέφη και παιδιά διαφόρων ηλικιών, ημεδαπά και αλλοδαπά τα οποία, αφού γίνει ο απαραίτητος ιατρικός έλεγχος και εξεταστούν από επιστήμονες της Παιδοψυχιατρικής Κλινικής, φιλοξενούνται στο νοσοκομείο, έως ότου βρεθεί το κατάλληλο πλαίσιο φιλοξενίας για το καθένα απ’ αυτά. 

Δεδομένου ότι στη χώρα μας τα Ιδρύματα για παιδιά είναι ελάχιστα και υποστελεχωμένα, ενώ το πρόβλημα πολύμηνης παραμονής βρεφών και παιδιών στα Δημόσια Νοσοκομεία επιτείνεται, αφενός επειδή η νομοθεσία για τις υιοθεσίες δεν έχει συμπληρωθεί με τις απαιτούμενες αλλαγές, αφετέρου επειδή ο θεσμός της αναδοχής δεν έχει αναπτυχθεί,

Δεδομένου ότι στα περισσότερα Τμήματα των Δημόσιων Νοσοκομείων το υπάρχον ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό δεν επαρκεί για να καλύψει τις ειδικές ανάγκες αυτών των βρεφών και παιδιών,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις, τις οποίες πρόκειται να προωθήσει το υπουργείο Υγείας για την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων που βιώνουν τα εγκαταλειμμένα βρέφη και παιδιά στα Δημόσια Νοσοκομεία της χώρας, εξαιτίας των ελλιπών υφιστάμενων δομών παιδικής προστασίας στη χώρα μας;

2. Ποια συγκεκριμένα μέτρα πρόκειται να λάβει ή έχει λάβει, προκειμένου να αναδιοργανωθούν και να ενισχυθούν οι δομές εισροής των εγκαταλειμμένων βρεφών και παιδιών στα Δημόσια Νοσοκομεία; 

3. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί, προκειμένου να εξασφαλιστεί o απαιτούμενος αριθμός ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα Μαιευτικά και Παιδιατρικά Τμήματα των Δημόσιων Νοσοκομείων;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Αναγνωστάκης Δημήτρης

Γιαννακάκη Μαρία

Κυρίτσης Γιώργος

Λυκούδης Σπύρος

Μάρκου Κατερίνα

Ξηροτύρη – Αικατερινάρη Ασημίνα

Οικονόμου Βασίλης

Πανούσης Γιάννης

Ρεπούση Μαρία

Τσούκαλης Νίκος

Φούντα Νίκη

Ψαριανός Γρηγόρης

Ψύρρας Θωμάς

Β. Οικονόμου: «Να ακυρωθούν οι αυξήσεις των διοδίων»

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, εκφράζει την ικανοποίησή του για την απόφαση της δικαιοσύνης να αφήσει ελεύθερους τους συλληφθέντες εκπροσώπους του Δήμου Ωρωπού λόγω των επεισοδίων στα διόδια του Δήμου Ωρωπού.

Το σύνολο των κατοίκων του Δήμου αγωνίζεται ενάντια σε μια καταφανώς άδικη και υπέρογκη οικονομική επιβάρυνση που δυσχεραίνει την καθημερινή ζωή της κοινωνίας. Οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης του Δήμου Ωρωπού διεκδικούν τα αυτονόητα δεδομένου μάλιστα ότι πληθώρα δημοσίων υπηρεσιών εδρεύουν σε άλλους Δήμους αναγκάζοντας τους πολίτες σε συνεχείς πολλαπλές μετακινήσεις.

Από την πρώτη στιγμή (2007) ο Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, είχε διαφωνήσει δημόσια με τη λογική των νέων συμβάσεων αυτοκινητοδρόμων που ενέκρινε τότε η Βουλή κατόπιν προτάσεως του τότε Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, Γεώργιου Σουφλιά. Εξακολουθούμε όλα αυτά τα χρόνια να διεκδικούμε τα αυτονόητα, δηλαδή να μην επιβαρύνονται με τις νέες αυξήσεις οι πολίτες της Βόρειας Αττικής, να μην τοποθετηθούν νέα διόδια και να υπάρξει χιλιομετρική χρέωση σε όσα διόδια υπήρχαν μέχρι το 2007. Στην ίδια γραμμή σταθερά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, με σύσσωμη την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ καταψήφισαν και το 2013 τις νέες συμβάσεις χωρίς να διαπραγματεύονται το δίκαιο των αιτημάτων του λαού του Ωρωπού και συνολικά της Βόρειας Αττικής.

Καταδικάζουμε κάθε πράξη βίας από όπου και αν προέρχεται και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ειρηνικά για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης στο ζήτημα των διοδίων. Εφιστούμε την προσοχή προς πάσα κατεύθυνση ότι η μη αποκατάσταση της δικαιοσύνης για το ζήτημα των διοδίων δημιουργεί εκρηκτικές καταστάσεις και οδηγεί σε τυφλές συγκρούσεις.

Απαιτείται άμεσα η Συνεννόηση όλων των εμπλεκόμενων μερών ώστε να προκύψει μια δίκαιη λύση. Προς αυτή την κατεύθυνση καλούμε να κινηθούν σύσσωμες οι δημοτικές παρατάξεις της Βόρειας Αττικής. Το θέμα των διοδίων μας βρίσκει ενωμένους μπορούμε να διαφωνήσουμε ενόψει των εκλογών σε πληθώρα άλλων θεμάτων. Ας στείλουμε στην αφάνεια όλους όσους προσπαθούν για τους δικούς τους λόγους να διασπάσουν την τοπική κοινωνία με άλλου τύπου επιχειρήματα και με προφανείς μικροκομματικές σκοπιμότητες.     

Β. Οικονόμου : «Θα είμαι μια Ανεξάρτητη Ενωτική Υποψηφιότητα για την Περιφέρεια Αττικής»

«Προτεραιότητά μου η κοινωνική πολιτική, η ανθρώπινη και οικολογική ανάπτυξη»

(Συνέντευξη του Βουλευτή Αττικής, Βασίλη Οικονόμου, στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής, 09-02-2014)

1. Είστε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ. Τι είδους ανεξάρτητη υποψηφιότητα είναι η δική σας στην Περιφέρεια Αττικής; 

Πιστεύω στη συνεργασία, τη συνεννόηση, τη σύνθεση, την ενότητα. Αυτός είναι ο δρόμος για να λύσουμε τα προβλήματα και όχι οι τυφλές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις. Γι αυτό ανέλαβα την πρωτοβουλία διαλόγου και προετοιμασίας μιας ενωτικής δημοκρατικής προσπάθειας για την Περιφέρεια Αττικής. Επιδιώκω την συμπόρευση δυνάμεων και προσώπων που έχουν θετικές σκέψεις, συγκλίνουσες αντιλήψεις για τα μεγάλα προβλήματα και τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο έξω από τα «στενά» κομματικά δεδομένα. Συνομιλώ με πολλά έμπειρα στελέχη της αυτοδιοίκησης από όλες τις πολιτικές πτέρυγες, ανθρώπους άξιους και καταξιωμένους στην κοινωνία, ανεξάρτητα από την πολιτική – κομματική τους τοποθέτηση. Μια συμπόρευση πολιτών με πολιτική ταυτότητα, αλλά συγχρόνως με διάθεση συνεννόησης μόνο υπό τη σημαία ενός ανεξάρτητου, χωρίς χρίσμα, συνδυασμού μπορεί να επιτύχει. Η Περιφέρεια που είναι από τα λίγα εργαλεία ανάπτυξης της χώρας, βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο και μπορεί να εφαρμόσει σημαντικά προγράμματα ανάπτυξης προσανατολισμένα ειδικά στις ανάγκες της κοινωνίας. Αν ευοδωθούν οι προσπάθειές μας , είναι αυτονόητο ότι για λόγους δεοντολογίας θα παραιτηθώ από Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Η πολιτική μου ταυτότητα θα υπάρχει και δεν σκοπεύω άλλωστε να τη διαπραγματευτώ με κανέναν, όπως βέβαια αδιαπραγμάτευτη θα είναι και η πολιτική ταυτότητα κάθε ένα που θα συμμετάσχει σε αυτή την προσπάθεια.

2. Έχετε κάνει επαφές με άλλα κόμματα και με ποια προκειμένου να διεκδικήσετε στήριξη; 

Έχω κάνει επαφές με στελέχη και πρόσωπα καταξιωμένα στην κοινωνία που οι κομματικές τους προτιμήσεις και τοποθετήσεις κυμαίνονται σε όλο το συνταγματικό τόξο. Δεν επιδιώκουμε το χρίσμα κανενός κόμματος, με ενδιαφέρει όμως η στήριξη της προσπάθειάς μας από όσους βλέπουν με θετικό τρόπο την κίνησή μας. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι ο Παχατουρίδης έχει κάνει θαυμάσιο έργο στο Περιστέρι, ο Ασκούνης μια πολύ σημαντική δουλειά στην Καλλιθέα, ο Ιωακειμίδης στη Νίκαια – Ρέντη; Σας αναφέρω μόνο ενδεικτικά τρία παραδείγματα στελεχών της αυτοδιοίκησης που προέρχονται από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, την ΔΗΜΑΡ, στελέχη και συνδυασμοί που ακολούθησαν εντυπωσιακά συγκλίνουσες κοινωνικές πολιτικές παρά το ότι έχουν διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και αναφορές και φυσικά υπάρχουν ακόμα πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα. Αυτή την ενωτική, αυτοδιοικητική λογική επιδιώκω να υποστηρίξω στην Αττική, μαζί με τους πολίτες.    

3. Η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ πώς είδε την απόφασή σας; Γιατί απ ό,τι καταλάβαμε, δεν ζητήσατε την άδεια... 

Ο Φώτης Κουβέλης και η ανανεωτική αριστερά διαχρονικά αυτή την αντίληψη που σας ανέλυσα υποστηρίζουν, δηλαδή των πολιτικών κινήσεων συνεργασίας στην αυτοδιοίκηση, πέρα από τα στενά όρια του κομματικού χώρου. Εκτιμώ ότι θα με συνδράμει στην πρωτοβουλία που ανέλαβα.

4. Δύσκολη αντίπαλος η Ρένα Δούρου. Περιμένατε ότι θα βρείτε απέναντί σας ένα κεντρικό πολιτικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ; 

Έχω άλλη αντίληψη από την κα Δούρου και τον ΣΥΡΙΖΑ για τον χαρακτήρα αυτών των εκλογών. Θα εκλέξουμε Περιφερειάρχη και περιφερειακούς συμβούλους και δεν θα κάνουμε δημοψήφισμα για το μνημόνιο. Και σας το λέει αυτό ένας Βουλευτής που εναντιώθηκε το 2010 στο πρώτο μνημόνιο, ερχόμενος σε αντίθεση με το κόμμα μου, γιατί αυτό επέβαλε η συνείδησή μου και το συμφέρον των πολιτών της Ελλάδας την συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Αισθάνομαι ότι η κα Δούρου είναι εγκλωβισμένη στις αγκυλώσεις και τις εσωτερικές ισορροπίες του κόμματος της, που τον τελευταίο καιρό είναι σε διαταραχή.

5. Πιστεύετε ότι έχει έρθει η ώρα μιας επόμενης γενιάς στην πολιτική ζωή του τόπου;

Πιστεύω στην αναγκαιότητα αξιοποίησης όλων των άξιων ανθρώπων ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Χρειαζόμαστε την ενεργοποίηση όλων των γενεών. Στα 45 μου νιώθω ότι έχω αποκτήσει σημαντική γνώση και εμπειρία. Ταυτόχρονα έχω μεγάλη δύναμη, διάθεση και μεράκι να προσφέρω το καλύτερο στους συμπολίτες μου. Σε αυτή την προσπάθεια η δική μου γενιά θα έχει καθοριστική συμβολή. 

6. Γιατί να χάσει ο Γ. Σγουρός; 

Μετά από 12 ολόκληρα χρόνια στη Νομαρχία και στην Περιφέρεια ο Γ. Σγουρός ότι είχε να δώσει το έδωσε. Θεωρώ ότι ο κύκλος του στην Περιφέρεια Αττικής έχει κλείσει. Δεν υποτιμώ τη δουλειά που έκανε και τα αρκετά θετικά στοιχεία του έργου που παρήγαγε, αλλά οι προτεραιότητες είναι άλλες τώρα. Στην εποχή της δοκιμασίας και της κρίσης δεν είναι ώρα για προεκλογικές κορδέλες. Χρειαζόμαστε αναπτυξιακές πολιτικές στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της μεσαίας τάξης, υποστήριξης των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων της Αττικής, στοχευμένες κοινωνικές πολιτικές για τις φτωχές οικογένειες και τους αδύναμους. Είναι πραγματικά λίγες οι παρεμβάσεις της Περιφέρειας Αττικής για την κοινωνική πολιτική, έχω κάνει και σχετικές ερωτήσεις στη Βουλή, οι δυνατότητες απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων είναι τεράστιες και υπήρξαν αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Σε κάθε περίπτωση η Αττική πρέπει να γίνει ένας τόπος όπου αξίζει να ζεις. Σήμερα δεν είναι αυτός ο τόπος και δεν έχουμε δει ένα συγκεκριμένο σχέδιο για το πώς θα γίνει αξιοπρεπής η Αττική σε όλες τις γειτονιές της. Αυτές τις προτεραιότητες θα τις κάνουμε πράξη με πολύ συγκεκριμένα μέτρα που επεξεργαζόμαστε μια ομάδα άξιων στελεχών του πολιτικού και επιστημονικού χώρου.

7. Πιστεύετε ακόμη ότι πρέπει η ΔΗΜΑΡ να μπει στο διάλογο με την κεντροαριστερά; 

Η δημιουργία του τρίτου πόλου μπορεί να γίνει χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς ηγεμονισμούς. Στο διάλογο για την διαμόρφωση της πολιτικής πρότασης εξόδου από την κρίση και της πορείας της κεντροαριστεράς πρέπει να συμμετέχουν όλοι.

8. Βλέπετε κίνδυνο να μείνει η ΔΗΜΑΡ εκτός βουλής και ευρωβουλής; 

Θεωρώ ότι η ΔΗΜΑΡ είναι μια πολύτιμη για την ελληνική κοινωνία πολιτική πρόταση και θα αναστραφεί η δημοσκοπική της κάμψη. Η ελληνική κοινωνία χρειάζεται τις ψύχραιμες προσεγγίσεις και χρειάζεται την υπεύθυνη πολιτική της ΔΗΜΑΡ και του Φώτη Κουβέλη. Όσοι βιάζονται να προεξοφλήσουν την εκλογική της κατάρρευση νομίζω ότι θα διαψευστούν.

9. Στην προηγούμενη συνέντευξή μας είχατε μιλήσει για την ανάγκη κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Το θεωρείτε εφικτό; 

Είναι ανάγκη της χώρας και της κοινωνίας. Αφού είναι ανάγκη είναι και εφικτό. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι δεν υπάρχουν σήμερα απόλυτες αλήθειες και δεν μπορούν κάποιοι μόνοι τους να δώσουν τις πραγματικές λύσεις. Μεγάλο μέρος της κακής διαχείρισης της κρίσης οφείλεται στην πολιτική αστάθεια της χώρας. Η πολιτική σταθερότητα σε αυτές τις συνθήκες μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσα από τη συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων και την συμφωνία στα κεντρικά τουλάχιστον διλήμματα. Πρέπει να καταλήξουμε σε ορισμένες σταθερές. Πρέπει να πούμε δηλαδή ότι δεν μπορεί να γίνονται εκλογές κάθε τρεις και λίγο. Άρα λοιπόν εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια! Πρέπει να παραδεχτούμε ότι μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας αυτή η Βουλή. Η κοινή εθνική προσπάθεια θα αλλάξει τους όρους της διαπραγμάτευσης στο εξωτερικό και θα προσφέρει λύσεις. Μια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας θα μπορούσε να προτείνει πραγματικές λύσεις μέσα από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης και όχι μέσω ενός τρίτου μνημονίου. Ένα Σχέδιο Ανασυγκρότησης που θα το διαπραγματευόταν πολιτικά με τους ευρωπαίους εταίρους μας και θα μπορούσε να βρει σύμμαχο τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων. Θα μπορούσε, προσθέτω και σημειώστε το, να βρει σύμμαχο και την συντριπτική πλειοψηφία και των Ευρωπαίων Πολιτών!

 

Δεν νοείται Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης χωρίς την μεσαία τάξη

(Άρθρο του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτή Αττικής, Βασίλη Οικονόμου για το new-deal.gr που δημοσιεύτηκε την Κυριακή  2/2/2014)

Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται δυστυχώς στην έκτη συνεχόμενη χρονιά ύφεσης. Πρόκειται για μια τραγική πραγματικότητα σε καιρό ειρήνης. Οι αιτίες της ύφεσης πρέπει να εντοπιστούν να αξιολογηθούν και βέβαια να αντιμετωπιστούν τόσο μέσω ενός αναπτυξιακού προγράμματος όσο και μέσω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων στις δομές που ενδεχομένως τροφοδοτούν την ύφεση.

Κύρια αιτία της ύφεσης, εκτός του στρεβλού αναπτυξιακού και αντιπαραγωγικού πλαισίου που κατέρρευσε, μαζί με την επίπλαστη ευμάρεια που το συνόδευε, είναι και το σημερινό μοντέλο δημοσιονομικής προσαρμογής που επιβάλλει λιτότητα και εσωτερική υποτίμηση με τρόπο βίαιο, χωρίς κανένα όριο και δυστυχώς χωρίς τέλος. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι μισθοί μειώθηκαν δραματικά και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, εργασιακά δικαιώματα καταργήθηκαν, οι εργασιακές σχέσεις έγιναν υπερβολικά κατά τη γνώμη μου ελαστικές.

Παρά όμως τις «αλάνθαστες» μεθόδους των τεχνοκρατών, η βίαια προσαρμογή δεν έφερε ουσιαστικό αποτέλεσμα κοινωνικά ανεκτό και αποδεκτό και αυτό διότι εμπεριέχει δομικά και θεμελιώδη σφάλματα που όχι απλώς δεν λύνουν τα ενδογενή προβλήματα αλλά αντίθετα απειλούν ευθέως την κοινωνική συνοχή στην Ελλάδα. Προκειμένου όμως να βγούμε από τον καταστροφικό φαύλο κύκλο των τελευταίων ετών οφείλουμε να κινηθούμε όλοι μαζί στην κατεύθυνση της επιστροφής στη σταθερότητα και της αντιμετώπισης της κρίσης μέσα από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης. Για να γίνει η θετική στροφή που έχουμε ανάγκη χρειαζόμαστε Εθνική Δημοκρατική Συνεννόηση σε πολύ συγκεκριμένους άξονες. 

Προτείνω λοιπόν να συμφωνήσουμε σε δύο βασικούς άξονες και να τους στηρίξουμε όλοι και κυρίως η σημερινή και η επόμενη κυβέρνηση:

1. Φορολογικό Σύστημα σταθερό για δέκα χρόνια στο οποίο θα προβλέπονται

Α. κίνητρα δημιουργίας και διατήρησης θέσεων εργασίας,

Β. φοροαπαλλαγές για δημιουργία νέων επιχειρήσεων ανεξαρτήτως μεγέθους χωρίς όμως να διαστρεβλώνεται ο ανταγωνισμός

Γ. φοροαπαλλαγές για πραγματοποίηση συνεργειών μεταξύ μικρών επιχειρήσεων ώστε να μπορούν να δημιουργηθούν συμπράξεις μικρομεσαίων επιχειρήσεων με εξωστρεφή χαρακτήρα

Δ. Μείωση συνολικά της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ) και όλων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που συνδέονται με την παραγωγικότητα (πχ ειδικός φόρος κατανάλωσης στο πετρέλαιο)

2. Πυλώνες Παραγωγικής Ανασυγκρότησης (ενδεικτικά για να ξεκινήσει ο διάλογος)

Α. Πρωτογενής τομέας για να αξιοποιήσουμε την ποιότητα των αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων και να ενισχύσουμε τις συνεργασίες για την μεταποίηση, την αύξηση της παραγωγής και τις εξαγωγές, αναπτύσσοντας διπλωματικές – εμπορικές διακρατικές σχέσεις γύρω από το εμπόριο επενδύοντας στην ονομασία προέλευσης και προστατεύοντας την

Β. Αξιοποίηση της θέσης της χώρας με ανάπτυξη των υποδομών των λιμανιών, ολοκλήρωση των οδικών αξόνων, ανάπτυξη των υποδομών σταθερής τροχιάς ώστε να γίνει στην πράξη η Ελλάδα σημείο αναφοράς για την διακίνηση και την μεταφορά προϊόντων, για να γίνει ουσιαστική πύλη εισόδου και εξόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γ. Προσανατολισμός στις νέες τεχνολογίες και στην καινοτομία, οι οποίες δεν χρειάζονται μεγάλες εγκαταστάσεις, δεν εντάσσονται στη βαριά βιομηχανία και υπάρχει αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό στη χώρα για να καταστήσει τη χώρα σημείο αναφοράς στις νέες τεχνολογίες

Δ. Ανασυγκρότηση της υπαίθρου και αξιοποίηση της δημόσιας γης. Χρειαζόμαστε την δημιουργία υποδομών στα χωριά, την ενίσχυση των ανθρώπων που θέλουν να εγκατασταθούν μόνιμα στην περιφέρεια και να αναπτύξουν τον πρωτογενή τομέα, όχι μόνο με διάθεση γης που παραμένει ανεκμετάλλευτη αλλά και με υποδομές που θα επιτρέψουν την επιδιόρθωση παλαιών σπιτιών, με υποδομές που θα εγγυώνται υψηλό επίπεδο διαβίωσης χωρίς στέρηση αναγκαίων υπηρεσιών (πχ παιδεία, υγεία)

Ε. Επένδυση στον τουρισμό – πολιτισμό, όχι ευκαιριακά αλλά μόνιμα, μέσα από την αδιάρρηκτη διασύνδεση πολιτισμού και τουρισμού που είναι ο υπ ‘ αριθμόν ένα λόγος για να επισκεφτεί κάποιος την Ελλάδα. Αξιοποίηση όλων των μοντέλων τουρισμού, επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, με έμφαση στις μικρές επιχειρήσεις από όπου γεννιούνται τελικά οι μεγάλες επιχειρήσεις και οδηγούν τις εξελίξεις.

ΣΤ. Επένδυση στην παιδεία και σύνδεση της με την πραγματική οικονομία και κοινωνία. Ερευνητικά και πιλοτικά προγράμματα μπορούν να σχεδιάζονται από τα πανεπιστήμια και να εφαρμόζονται σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα. Οι κοινωνικοί εταίροι πρέπει να έχουν απεριόριστη πρόσβαση στη γνώση και η γνώση δεν πρέπει να στεγανοποιείται και να περιορίζεται.

Ζ. Κατασκευαστικός κλάδος, χρειαζόμαστε την επανεκκίνηση των κατασκευών στη χώρα αφού μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας εξαρτάται από αυτόν, Αυτό δεν γίνεται μόνο με την επανεκκίνηση των μεγάλων έργων που αφορά πέντε – δέκα εργολάβους. Μπορεί να γίνει όμως με την στήριξη της οικοδομής, που σημαίνει αλλαγή του φορολογικού πλαισίου για τα ακίνητα, πρόσβαση των πολιτών σε δάνεια, υλοποίηση σχεδίων ανάπλασης των πόλεων, απλοποίηση των αδειοδοτήσεων χωρίς να διακυβεύεται η ασφάλεια

Η. Στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας ώστε να διατηρηθούν οι υπάρχουσες και να δημιουργηθούν νέες. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην αμυντική μας βιομηχανία η οποία μπορεί να αναπτυχθεί και να λειτουργήσει με εξωστρέφεια φέρνοντας χρήματα από τις ξένες αγορές. Ανασυγκρότηση του ναυπηγοεπισκευαστικού κλάδου και ανάπτυξη αεροεπισκευαστικού τομέα με επίκεντρο την ΕΑΒ

Θ. Επένδυση στην ενεργειακή βιομηχανία τόσο σε ότι αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όσο και στον εκσυγχρονισμό της ΔΕΗ χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει δημόσια πολιτική ενέργειας.

Τέλος για να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη πρέπει να κατανοήσουμε και να αποδεχτούμε όλοι ότι χρειαζόμαστε την μεσαία τάξη και την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δημιουργηθούν συνθήκες αύξησης της κατανάλωσης το οποίο με τη σειρά του προϋποθέτει την αύξηση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών. Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους ο πιο αποδοτικός όμως αποδεδειγμένα είναι μέσω των κοινωνικών μεταβιβάσεων και του κοινωνικού μισθού. Ο κοινωνικός μισθός είναι κάτι το οποίο μπορεί να αποδώσει άμεσα το κράτος απλοποιώντας τις διαδικασίες, επενδύοντας ιδιαίτερα στην ποιότητα των υπηρεσιών .

Η πολιτική ασκείται με τίτλους

(Άρθρο του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτή Αττικής, Βασίλη Οικονόμου για το περιοδικό Crash που δημοσιεύτηκε την Τρίτη 4/2/2014)

Ζούμε στην εποχή της ραγδαίας διάδοσης της πληροφορίας μέσω των τεχνολογικών εφαρμογών που κατακλύζουν την καθημερινότητα όλων μας. Ο σύγχρονος άνθρωπος δέχεται καταιγισμό πληροφοριών και μηνυμάτων από πολλές πηγές γεγονός που αναπόφευκτα έχει επηρεάσει κατά πολύ τον πολιτικό λόγο, την ποιότητα και την ουσία του. Δυστυχώς σήμερα η πολιτική ασκείται μέσω τίτλων, ατάκας και ευφυολογημάτων που γράφουν στην κάμερα ή στο διαδίκτυο. Το αυξανόμενο άγχος προσώπων και φορέων να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού τους παρασύρει δυστυχώς στην υιοθέτηση και επικίνδυνης φρασεολογίας, δηλαδή στην υιοθέτηση συνθημάτων και γενικεύσεων που επιφέρουν τελικά σύγχυση ή μπορεί να οδηγήσουν εν τέλει σε κοινωνικό διχασμό. Ο λαϊκισμός που αναπτύσσεται μέσα από ένα πολεμικό πολιτικό λόγο, οι μη θεμελιωμένες θέσεις και απόψεις που δεν αναπτύσσονται στη βάση επιχειρημάτων αλλά στη στρεβλή ανορθολογική βάση να αποδειχτεί ότι το ψέμα δεν ισχύει, δεν μπορούν παρά να καταλήξουν και σε εκδηλώσεις βίας και τρομοκρατίας. Οι λεκτικές ακροβασίες βίας για εντυπωσιασμό που έχουν υιοθετήσει πολλοί, αναπόφευκτα κλιμακώνονται και μπορούν να οδηγήσουν και σε άλλες βίαιες εκτροπές.

Η απάντηση βέβαια σε αυτή την πραγματικότητα είναι μία και μόνο. Περισσότερη Παιδεία - Περισσότερη Δημοκρατία..  Υπάρχουν σε αυτό το τόπο ευτυχώς πολλές ψύχραιμες φωνές, πολλά πρόσωπα με ποιοτικό πολιτικό λόγο και επιχειρήματα στη βάση της λογικής και της πραγματικότητας. Ο προσεκτικός αναγνώστης και χρήστης του διαδικτύου μπορεί να σταχυολογεί τις πληροφορίες, να σταθμίζει αυτά που γράφονται και να σχηματίζει άποψη τεκμηριωμένη. Η αλήθεια και η πραγματικότητα σήμερα δεν μπορούν να κρυφτούν ούτε να αποσιωπηθούν. Το εργαλείο για να φτάσεις στην αλήθεια ήταν, είναι και θα είναι η παιδεία. Το κοινό δικαίωμα όλων στην παιδεία εξασφαλίζεται μόνο μέσα από τη Δημοκρατία. Η παιδεία και η δημοκρατία είναι η απάντηση σε κάθε μορφή βίας, η απάντηση σε κάθε μορφή τρομοκρατίας. Ειδικά οι εκφέροντες πολιτικό λόγο οφείλουν να αναπτύσσουν πολιτικό λόγο, επιχειρήματα, επενδύοντας στην ουσία των πολιτικών τους προτάσεων. Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις οφείλουν να εξαντλούνται στην αντιπαράθεση επιχειρημάτων και πολιτικών αντεγκλήσεων και να μην παρασύρονται στην λογική της ατάκας η οποία όσο πιο ακραία είναι στη διατύπωση τόσο καλύτερα γράφει στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι οφείλουν και αυτοί να θυμηθούν ότι το επάγγελμά τους είναι λειτούργημα, είναι υπηρεσία και προϋπόθεση δημοκρατίας και ότι σημασία τελικά έχει η είδηση και όχι ο τίτλος.

Η προάσπιση της δημοκρατίας και της κοινωνικής ειρήνης χρειάζεται πολλούς και σε όλες τις κοινωνικές και επαγγελματικές θέσεις. Αντίθετα ένας μόνο μπορεί να προκαλέσει και βία και εκτροπή. Ο ελληνικός λαός έχει αποδείξει ότι ξέρει να απομονώνει και να αντιμετωπίζει τον κάθε ένα που νομίζει ότι μπορεί να επιβληθεί με τη βία.        

Να φύγουμε από το δόγμα της λιτότητας

(Συνέντευξη του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτή Αττικής, Βασίλη Οικονόμου για το περιοδικό Κοινωνική Επιθεώρηση)

1.Ο χώρος της εργασίας, της σύνταξης και της υγείας φαντάζουν ως ένα ανοικτό πεδίο πυριτιδαποθήκης. Ποιοι παράγοντες οικονομικοί και κοινωνικοί μας έφεραν εδώ;

Πραγματικά ο χώρος της εργασίας, το ασφαλιστικό σύστημα και το δημόσιο σύστημα υγείας καρκινοβατούν απειλώντας να διαλύσουν την κοινωνική συνοχή. Παρατηρείται σοβαρή υποχώρηση του κοινωνικού κράτους και καταργούνται κοινωνικές και εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών. Οι αιτίες της αδυναμίας υποστήριξης των κοινωνικών δομών είναι πολλές. Συνοψίζονται όμως πολιτικά στο γεγονός ότι το κοινωνικό κράτος μετατράπηκε σε σύστημα άκριτων παροχών ακόμα και προς συμπολίτες μας που δεν χρειαζόταν κρατική αρωγή. Η αντιμετώπιση μάλιστα της ανεργίας μέσω προσλήψεων στο δημόσιο, η απουσία κάθε ελέγχου σε δομές και παροχές και βέβαια η εκτεταμένη διαφθορά μερίδας των δημοσίων λειτουργών διόγκωσε το κόστος διατήρησης του κοινωνικού κράτους οδηγώντας σε οικονομικό αδιέξοδο. Το αδιέξοδο αυτό δεν ήταν ξεκάθαρο τα προηγούμενα χρόνια λόγω της πρόσβασης της χώρας σε εύκολο και σχετικά φθηνό δανεισμό. Το 2010 όταν και η πρόσβαση στα δανεικά χρήματα κατέστη δύσκολη ή αδύνατη αποκαλύφθηκε το μέγεθος των συνεπειών της εύκολης πολιτικής του παρελθόντος. Τώρα καλούμαστε όλοι να ισορροπήσουμε μεταξύ πραγματικών αναγκών και πραγματικών δυνατοτήτων της οικονομίας με τρόπο βίαιο. Η βίαιη προσαρμογή επιφέρει πολλές αδικίες και προκαλεί θυμό ιδίως λόγω του ότι δεν δείχνει πραγματικά αυτή η προσαρμογή να διέπεται από κοινωνική δικαιοσύνη.

2.Ποιο είναι το μέλλον του ασφαλιστικού μας συστήματος;

Τα δεδομένα σήμερα δεν είναι ενθαρρυντικά. Φοβάμαι πώς αν δεν αλλάξει σύντομα η εφαρμοζόμενη πολιτική ύφεσης και λιτότητας το ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρεύσει. Η ανεργία αυξάνεται καθημερινά, οι μισθοί μειώνονται, το επενδυτικό – αναπτυξιακό μοντέλο απουσιάζει, οι ελεύθεροι επαγγελματίες εγκαταλείπουν τις καταχρεωμένες επιχειρήσεις τους. Πρέπει να φύγουμε από το δόγμα της λιτότητας και της ύφεσης και να υιοθετήσουμε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο ικανό να δημιουργήσει νέο πλούτο, νέες θέσεις εργασίας και κατά συνέπεια όρους βιωσιμότητας για το ασφαλιστικό σύστημα. Ταυτόχρονα πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστεί και η εισφοροδιαφυγή. Δυστυχώς στον τομέα της ανάπτυξης και της αντιμετώπισης της εισφοροδιαφυγής δεν βλέπουμε να εφαρμόζεται κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο αλλά αντίθετα βλέπουμε αποσπασματικές παρεμβάσεις που μεγεθύνουν τελικά τα προβλήματα. Είμαστε αντιμέτωποι με νεοφιλελεύθερες εμμονές που μικρή αισιοδοξία επιτρέπουν για την εξέλιξη και τη διάσωση του ασφαλιστικού συστήματος.

3.Η συμπόρευση δημοσίου και ιδιωτικού τομέα είναι λύση για το μέλλον;

Είναι μια από τις ρεαλιστικές διεξόδους. Εξαρτάται όμως από τους κανόνες που θα διέπουν αυτή την σχέση και τον οικονομικό – κοινωνικό εναγκαλισμό. Εάν για παράδειγμα η συμπόρευση γίνει στη λογική που ακολουθούν οι συμπράξεις δημοσίου ιδιωτικού τομέα στα μεγάλα έργα (πχ οδικούς άξονες) το κόστος για το δημόσιο και τους πολίτες εξατομικευμένα θα είναι μεγάλο σε σχέση με το αποτέλεσμα και κατά συνέπεια θνησιγενές. Η συμπόρευση είναι θεμιτή εφόσον υπάρχει ορθή αναλογία κόστους – οφέλους και επενδυτικού ρίσκου μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών.

4.Πόσο επηρεάζεται η βιωσιμότητα του συστήματος από την ανεργία και την ύφεση;

Είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα. Όσο επιτείνεται η ύφεση διογκώνεται η ανεργία. Όσο αυξάνονται οι άνεργοι μειώνεται η οικονομική δραστηριότητα, αυξάνεται το λειτουργικό κόστος του δημοσίου, συρρικνώνεται το ΑΕΠ της χώρας και βέβαια μειώνονται οι ασφαλιστικές εισφορές κάθε είδους. Το ασφαλιστικό σύστημα ταυτόχρονα βιώνει και τις συνέπειες του δημογραφικού προβλήματος των προηγούμενων δεκαετιών, δημογραφικό πρόβλημα που πιθανώς να ενταθεί αυτά τα χρόνια της κρίσης. Επίσης η πολιτική μείωσης του μισθολογικού κόστους στα πλαίσια δήθεν τόνωσης της ανταγωνιστικότητας της χώρας επιτείνει και την ύφεση και διογκώνει τα προβλήματα. Δυστυχώς η κυβέρνηση απέχει πολύ από το να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τα δομικά προβλήματα της οικονομίας διασώζοντας έτσι και το ασφαλιστικό σύστημα. Οι σπασμωδικές παρεμβάσεις δεν λύνουν τα προβλήματα, ούτε βέβαια η λογική του «βλέποντας και κάνοντας» που διέπει σήμερα τους ιθύνοντες. Χρειαζόμαστε την εφαρμογή πολιτικών με προοπτική δεκαετίας ή και δεκαετιών με δευτερεύουσες μόνο διορθωτικές παρεμβάσεις. Οι συνεχείς εκ του συστάδην αλλαγές στο φορολογικό σύστημα είναι ενδεικτικές της παντελούς έλλειψης συνεκτικού σχεδίου και της πλήρους αδυναμίας προσέλκυσης νέων επενδύσεων.

5.Πιστεύετε ότι πρέπει να αναζητηθούν πόροι και πέραν των εισφορών για να είναι βιώσιμο και κοινωνικά αποδεκτό το σύστημα;

Θα πρέπει να εξεταστούν όλοι οι τρόποι αύξησης των πόρων των ταμείων. Το μοντέλο των εισφορών, των έκτακτων πρόσθετων εισφορών και της μονοδιάστατης προσέγγισης ότι ο πολίτης θα πρέπει να διασώσει εξ’ ολοκλήρου το ασφαλιστικό σύστημα μέσω φόρων και εισφορών είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Η αξιοποίηση της περιουσίας των ταμείων παραμένει αίτημα και παρά τις διαχρονικές δημόσιες δεσμεύσεις δεν έχει γίνει πράξη στην ουσία. Η αλήθεια είναι ότι έχουν γίνει κάποιες αποσπασματικές ενέργειες για τον προσπορισμό και άλλων εσόδων με περιορισμένα όμως ακόμα αποτελέσματα. Τα έσοδα από τις έρευνες για υδρογονάνθρακες και η σύνδεσή τους μιας ενδεχόμενης εύρεσης αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων με το ασφαλιστικό σύστημα ίσως το σώσουν στο μέλλον. Σε κάθε περίπτωση όμως η αύξηση του ΑΕΠ, η δημιουργία νέου πλούτου και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης μέσω της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και όχι μέσω αφαίρεσης των προστατευτικών φορολογικών απαλλαγών για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες είναι η μόνη ρεαλιστική και μόνιμη λύση για το ασφαλιστικό σύστημα.

6. Τι γίνεται με το ΕΣΥ, τον ΕΟΠΥΥ και τον πόλεμο στο χώρο των φαρμάκων;

Τα προηγούμενα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας μια από τις παθογένειες που δημιουργήθηκαν ήταν δύο παράλληλα συστήματα δημόσιας υγείας, του ΕΣΥ και των ασφαλιστικών ταμείων από όπου προέκυψε ο ΕΟΠΥΥ. Είναι προφανής η ανάγκη  εξορθολογισμού με την δημιουργία αξιόπιστου και ενιαίου δημόσιου συστήματος με πρωτοβάθμιες, δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες δομές υγείας. Από την  άποψη αυτή το νέο νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια υγεία και γενικά τη δημόσια υγεία παρά τις επιμέρους ενστάσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις, κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Δεν είναι τέλειο και επιδέχεται πολλών αλλαγών που ελπίζω να υιοθετηθούν στο τελικό νομοσχέδιο ώστε να αποκτήσουμε λειτουργικό και βιώσιμο σύστημα υγείας. Σε ότι αφορά το χώρο των φαρμάκων είναι προφανές ότι είχε στηθεί ένα μεγάλο και ιδιαίτερα ακριβό για το κράτος «πάρτυ» με πολλούς συμμετέχοντες. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι ενώ το 2000 ξοδεύαμε 2 δις για φάρμακα , μέσα σε δέκα χρόνια χωρίς να αυξηθεί ο πληθυσμός, η θνησιμότητα ή χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάποιος «πόλεμος», η δαπάνη εκσφενδονίστηκε στα 6 δις!! Τρελό πάρτυ σπατάλης, τριπλασιασμός των εξόδων για τα ταμεία χωρίς να πάει κάποιος φυλακή γι αυτή την αθλιότητα που κλήθηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει , για να «οικονομάνε» κάποιοι στην «υγεία του»…  Είναι σίγουρο ότι οι τιμές των φαρμάκων στη χώρα μας ήταν υπερβολικά διογκωμένες. Ακούω τους ψύχραιμους προβληματισμούς για τη βιωσιμότητα της φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα που την έχουμε ανάγκη, ακούω όμως και τους ψύχραιμους προβληματισμούς αυτών που υποστηρίζουν ότι οι τιμές είναι δυσανάλογα υψηλές. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι να υπάρχουν τα αναγκαία φάρμακα για τους πολίτες, η πρόσβαση σε αυτά να είναι εύκολη και το δημόσιο σύστημα υγείας να είναι βιώσιμο. Η χρυσή τομή στην ιδιότυπη αυτή μεγάλη σύγκρουση πρέπει να βρεθεί. Η χρυσή τομή είναι να είναι βιώσιμη η φαρμακοβιομηχανία, να ενισχυθεί ο ερευνητικός προσανατολισμός από όπου θα προκύπτουν κέρδη χωρίς να πληρώνει ακριβά ο πολίτης τα φάρμακα που έχει ανάγκη.           

Τουλάχιστον 17185 άτομα με αναπηρία έμειναν το 2013 χωρίς κάρτα μειωμένης ή δωρεάν μετακίνησης με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, εκφράζει την απογοήτευση του για την αδιαφορία που παρατηρείται στο ζήτημα της παροχής καρτών ελεύθερης μετακίνησης για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στα Άτομα με Αναπηρίες. Συγκεκριμένα σε ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής στις αρχές Δεκεμβρίου (4470/03-12-2013) με αφορμή τις καταγγελίες πολιτών από το Δήμο Αχαρνών ότι δεν είχαν προμηθευτεί όλοι οι δικαιούχοι τις σχετικές κάρτες, απάντησε μόνο ο Υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Μιχάλης Παπαδόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στο νομικό πλαίσιο και στην σύμβαση που βρίσκεται σε ισχύ για την Περιφέρεια Αττικής και η οποία έχει υπογραφεί μεταξύ του Υπουργείου Εργασίας και του ΟΑΣΑ. Από τα αναφερόμενα στην απάντηση του Υφυπουργού προκύπτει ότι στην περίπτωση που από τη σύμβαση δεν καλύπτονται όλοι οι δικαιούχοι, η Περιφέρεια Αττικής οφείλει να ενημερώσει το Υπουργείο Εργασίας προκειμένου να γίνουν συμβατικές τροποποιήσεις, αύξηση δηλαδή των προβλεπόμενων δικαιούχων. Όπως προκύπτει σχετική τροποποίηση της σύμβασης έγινε στις αρχές Νοεμβρίου 2013, όπου προβλέφθηκε συμπληρωματική χορήγηση καρτών σε 17185 άτομα για το έτος 2013!

Το ότι η σχετική σύμβαση για το 2013 τροποποιήθηκε το Νοέμβριο καταδεικνύει ότι για όλη την προηγούμενη χρονιά οι 17185 συμπολίτες μας που δικαιούνται τη συγκεκριμένη παροχή δεν την έλαβαν, γεγονός που προκαλεί τουλάχιστον αγανάκτηση.  Δυστυχώς ένα μήνα μετά οι δικαιούχοι του Δήμου Αχαρνών δεν είχαν ακόμα προμηθευτεί τις σχετικές κάρτες και αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σχετικά με το αν το Υπουργείο Εργασίας, το οποίο ακόμα δεν έχει απαντήσει ως όφειλε στη σχετική ερώτηση που του απευθύναμε, είναι ενήμερο για τον πραγματικό αριθμό των δικαιούχων ή εάν προβαίνει σε τροποποίηση της σύμβασης κατ’ εκτίμηση. Τέλος μόνο για το Δήμο Αχαρνών εκτιμάται ότι δεν καλύφθηκαν περίπου 1000 δικαιούχοι και αυτό δημιουργεί έντονο προβληματισμό και ανησυχία, αφού καταδεικνύει ενδεχομένως ότι παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις των αρμοδίων εξακολουθεί το ελληνικό κράτος να μην γνωρίζει τελικά τον ακριβή αριθμό των ατόμων που λαμβάνουν ή δικαιούνται να λαμβάνουν την οποιαδήποτε παροχή πρόνοιας.

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, θα επανέλθει στο συγκεκριμένο ζήτημα αιτούμενος την κατάθεση στη Βουλή εγγράφων που να καταδεικνύουν το συνολικό αριθμό των δικαιούχων και ζητώντας εξηγήσεις για την επιλογή οι σχετικές συμβάσεις να προβλέπουν τελικά μικρότερο αριθμό δυνητικών χρηστών από τον πραγματικό αριθμό των δικαιούχων. Τέλος θα αναζητήσουμε απαντήσεις αναφορικά με τις συμβάσεις που αφορούν το 2014 για να βεβαιωθούμε ότι το σύνολο των δικαιούχων θα έχει πρόσβαση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και ότι κανείς αρμόδιος δεν θα προφασιστεί άγνοια.