400000 φορολογικές υποθέσεις εκκρεμούν στα δικαστήρια και στις Επιτροπές Επίλυσης Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών!!

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΕΥΘ.ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ  ΕΛΕΓΧΟΥ
Αριθ.Πρωτ.	5400
Ημερομ.Κατάθεσης	10.12.14

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Οικονομικών

Κύριοι Υπουργοί,

Ένα από τα κύρια διαρθρωτικά προβλήματα της χώρας μας είναι ο ρυθμός απόδοσης της δικαιοσύνης, ειδικά σε ότι αφορά τις φορολογικές υποθέσεις. Εκτιμάται ότι εκκρεμούν στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας περισσότερες από 400000 φορολογικές υποθέσεις, εκ των οποίων δεν έχει καν οριστεί δικάσιμος για τις μισές!!! Οι υποθέσεις που σχετίζονται με τον ΦΠΑ έχουν μέσο χρόνο αναμονής μεγαλύτερο των εννέα ετών, ενώ ο μέσος χρόνος καθυστέρησης εν γένει για τις φορολογικές υποθέσεις ξεπερνά τα πέντε χρόνια. Σε άρθρο του “The Economist” στις 29.10.2014, με τίτλο “Where not to invest in Europe”-που να μην επενδύσετε στην Ευρώπη, βασισμένο σε στοιχεία από την ετήσια έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη θλιβερή πρώτη θέση, όσον αφορά την ευκολία επιχειρηματικότητας, λόγω του χρόνου απόδοσης φορολογικής δικαιοσύνης. Η ταχύτητα απόδοσης φορολογικής δικαιοσύνης θεωρείται σημαντικό επενδυτικό κριτήριο ενώ τα αργά νομικά συστήματα είναι σοβαρότατος παράγοντας μη επένδυσης. Σύμφωνα με το ΣΕΒ η επιβάρυνση των επιχειρήσεων από τις καθυστερήσεις που υφίστανται κυμαίνεται από 7% έως 52% επί της συνολικής αμφισβητούμενης διαφοράς. Το κύριο όμως ζήτημα που άπτεται των δημοσίων οικονομικών είναι η μεγάλη τελικά καθυστέρηση στην είσπραξη των νόμιμων απαιτήσεων του ελληνικού κράτους από την επιχειρηματική δραστηριότητα, αλλά και στο αρνητικό για την προσέλκυση επενδύσεων φορολογικό περιβάλλον. Συγχρόνως χιλιάδες συμπολίτες μας νιώθουν όμηροι εξαιτίας αυτής της εκκρεμοδικίας, αδυνατώντας να βρουν το δίκιο τους από τον φυσικό τους δικαστή. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πόσο διαφορετική θα ήταν η εικόνα της ελληνικής οικονομίας εάν η εκδίκαση των απλών έστω υποθέσεων γινόταν σε εύλογο διάστημα και μπορούσε το ελληνικό κράτος να εισπράξει τα ποσά που κρίνει η δικαιοσύνη νόμιμα. Ενδεχομένως σειρά επώδυνων οικονομικών μέτρων που υιοθέτησαν οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά να μην «κρίνονταν αναγκαία», ενώ σημαντική μείωση θα παρουσιαζόταν και στα χρέη προς το δημόσιο. Πέρα όμως από την ταχύτητα της δικαστικής επίλυσης των φορολογικών διαφορών, αντίστοιχη κωλυσιεργία παρατηρείται και στη διαδικασία εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών. Συγκεκριμένα φαίνεται ότι οι περισσότεροι φορολογούμενοι που προσφεύγουν στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών αμφισβητώντας αποφάσεις επιβολής φόρων ή προστίμων της φορολογικής διοίκησης, μένουν άπρακτοι όχι γιατί κρίνονται αβάσιμες οι προσφυγές τους αλλά διότι παρέρχεται τα διάστημα των 60 ημερών που προβλέπεται χωρίς να έχει καν εξεταστεί το αίτημα τους από τη Διεύθυνση. Εάν η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δεν εκδώσει απόφαση εντός 60 ημερών η προσφυγή του φορολογούμενου θεωρείται ότι έχει απορριφθεί!

Κατά συνέπεια κρίνεται κατά τη γνώμη μας αναγκαία τόσο η επιτάχυνση της απόδοσης δικαιοσύνης στα θέματα που αφορούν τις φορολογικές υποθέσεις, όσο και η κατάλληλη στελέχωση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, ώστε να είναι εφικτή η έκδοση αποφάσεων εντός των χρονικών περιορισμών που ορθώς θέτει ο νόμος. Η παρέμβαση για την επιτάχυνση της δικαιοσύνης στις φορολογικές υποθέσεις και η ενίσχυση της διαδικασίας εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών, θα βελτιώσει κατά πολύ το επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά κυρίως θα επιτρέψει στο ελληνικό κράτος να αυξήσει άμεσα τα έσοδα του χωρίς να υιοθετεί νέα δυσβάσταχτα μέτρα. Τέτοιου τύπου άλλωστε παρεμβάσεις, αποτελούν ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη και απαιτεί στην συντριπτική της πλειοψηφία η ελληνική κοινωνία.

Κατόπιν όλων αυτών,  

Ερωτάστε:

1.    Πώς σκοπεύετε να παρέμβετε ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία έκδοσης τελεσίδικων αποφάσεων από τα διοικητικά δικαστήρια τουλάχιστον για τις φορολογικές υποθέσεις;

2.    Πώς σκοπεύετε να ενισχύσετε την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών ώστε να μην συσσωρεύονται οι υποθέσεις στα δικαστήρια και να μπορεί η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών να ανταποκρίνεται στα χρονικά όρια που ορθώς ορίζει ο νόμος έχοντας εξετάσει επί της ουσίας και αποφανθεί επί του συνόλου των προσφυγών;

                                                                                                Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Σπύρος Λυκούδης

Βασίλης Οικονόμου

Χρήστος Αηδόνης

Γρηγόρης Ψαριανός

Πέτρος Τατσόπουλος

Αποκατάσταση της αδικίας για τους απόστρατους Εθελοντές Mακράς Θητείας των ετών 2010 έως 2014

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΕΥΘ.ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ  ΕΛΕΓΧΟΥ
Αριθ.Πρωτ.	5334
Ημερομ.Κατάθεσης	08.12.14

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας

Κύριε Υπουργέ,

Με το νόμο 4284/2014 το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αποκατέστησε την αδικία που υφίσταντο οι Εθελοντές Μακράς Θητείας που αποστρατεύονται και πλέον και αυτή η κατηγορία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων δικαιούται εφάπαξ από τα Ταμεία Αλληλοβοήθειας με προαπαιτούμενη την δεκαετή μετοχική σχέση με τα Ταμεία Αλληλοβοήθειας όπως και όλες οι άλλες κατηγορίες δικαιούχων στελεχών. Πιθανώς όμως από αβλεψία η συγκεκριμένη ρυθμιστική διάταξη δεν έχει αναδρομική ισχύ, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κάνουν χρήση του Νόμου οι Εθελοντές Μακράς Θητείας που αποστρατεύτηκαν από το 2010 έως τον Σεπτέμβριο του 2014. Εξαίρεση γίνεται για τους 175 ΕΜΘ που συνταξιοδοτήθηκαν στο μεσοδιάστημα, δηλαδή από το 2010 έως το Σεπτέμβρη του 2014. Θεωρούμε ότι το παράδοξο αυτό οφείλεται σε αβλεψία και μπορεί άμεσα να θεραπευτεί με την προσθήκη αναδρομικότητας στη ρύθμιση του άρθρου 7 παρ 2 του Νόμου 4284/2014, ώστε αυτή να ισχύει αναδρομικά από την έναρξη ισχύος του νόμου 2936/2001.

Κατόπιν όλων αυτών,

Ερωτάστε:

Προτίθεστε να τροποποιήσετε σχετικά το άρθρο 7 παρ 2 του Νόμου 4284/2014 ώστε να μπορέσουν να εισπράξουν το εφάπαξ που δικαιούνται και οι Εθελοντές Μακράς Θητείας που αποστρατεύτηκαν από το 2010 έως τον Σεπτέμβριο του 2014 και πληρούν τις λοιπές προϋποθέσεις του νόμου;

Με την ανοχή του Υπουργού Ναυτιλίας η διακοπή της πορθμειακής γραμμής Ωρωπός – Ερέτρια

Δεν προτίθεται να παρέμβει ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, προκειμένου να επαναλειτουργήσει η πορθμειακή γραμμή Ωρωπός – Ερέτρια τους χειμερινούς μήνες. Συγκεκριμένα και απαντώντας την ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, στη Βουλή (Αρ. Πρωτ. 4023/29 – 10 – 2014) αναφορικά με την αδικαιολόγητη και εξόχως βλαπτική για την οικονομία του Δήμου Ωρωπού διακοπή της πορθμειακής γραμμής, ο Υπουργός Ναυτιλίας ισχυρίζεται ότι «… οι πλοιοκτήτριες εταιρείες δρομολογούν τα πλοία τους σε γραμμές της επιλογής τους σύμφωνα με την ελεύθερη επιχειρηματική τους πρωτοβουλία, ενώ η Πολιτεία ελέγχει εάν πληρούνται οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις δρομολόγησης και παρεμβαίνει τόσο για λόγους δημοσίου συμφέροντος όσο και στις περιπτώσεις όπου η ελεύθερη αγορά δεν εξασφαλίζει το απαιτούμενο επίπεδο εξυπηρέτησης, με τη δραστηριοποίηση όλων των πλοίων που είναι σε διαθεσιμότητα, με το μέγιστο αριθμό δρομολογίων και κυρίως με τη σύναψη συμβάσεων ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας. Ειδικότερα για τη δρομολογιακή περίοδο από 1/11/2014 έως 31/10/ 2015 η γραμμή Ωρωπού – Ερέτριας θα εξυπηρετείται για την περίοδο από 01/4/2015 έως 31/10/2015. Εκτός από τη γραμμή Ωρωπού – Ερέτριας η Νότια Εύβοια συνδέεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους με καθημερινά δρομολόγια από Αγία Μαρίνα προς Νέα Στύρα και από Ραφήνα προς Μαρμάρι. Επιπρόσθετα η νήσος Εύβοια συνδέεται και μέσω υψηλής γέφυρας Χαλκίδας…».

Από όλα τα παραπάνω συνάγεται δυστυχώς το συμπέρασμα ότι η τοπική οικονομία του Δήμου Ωρωπού δεν εντάσσεται στην σφαίρα του δημοσίου συμφέροντος και ενδιαφέροντος της κυβέρνησης, τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνεται το Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου. Είναι πραγματικά αδιανόητο το πόσο εύκολα συναινεί το Υπουργείο Ναυτιλίας στη διακοπή της συγκεκριμένης πορθμειακής γραμμής για πέντε ολόκληρους μήνες, παρά το γεγονός ότι αυτή λειτουργούσε αδιαλείπτως εδώ και πενήντα χρόνια! Για το Υπουργείο οι κάτοικοι του Δήμου Ωρωπού και οι πολλές παραγωγικές δυνάμεις του Δήμου έχουν την πολυτέλεια να κάνουν τον κύκλο της Αττικής για να μεταβούν στην Εύβοια ή να μετακινηθούν οδικώς μέχρι τη Χαλκίδα και από εκεί να περάσουν στην Εύβοια! Για το Υπουργείο Ναυτιλίας είναι λογικό προφανώς να νεκρώνει ένα λιμάνι με σημαντική κίνηση προσώπων και αγαθών για πέντε ολόκληρους μήνες! Για το Υπουργείο Ναυτιλίας δεν χάθηκε ο κόσμος εάν διακοπεί για πέντε ολόκληρους μήνες η σημαντική οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσεται στο Δήμο Ωρωπού χάρη σε αυτό το λιμάνι. Το Υπουργείο Ναυτιλίας μάλλον δεν έχει αντιληφθεί επαρκώς τις συνέπειες που προκαλεί στην τοπική οικονομία και κοινωνία η συναίνεσή του σε ένα παράλογο αίτημα της πλοιοκτήτριας εταιρίας. Ο Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, θεωρεί εντελώς παράλογη την απάντηση του Υπουργείου Ναυτιλίας το οποίο προκλητικά αποδέχεται την επισκίαση του από τις επιχειρηματικές λογικές μεγιστοποίησης του κέρδους με το μικρότερο δυνατό κόστος. Δυστυχώς, αν και φαίνεται ότι απευθυνόμαστε  «εις ώτα μη ακουόντων» θα επανέλθουμε στο συγκεκριμένο ζήτημα με νέα ερώτηση στη Βουλή, ευελπιστώντας ότι θα αντιληφθεί ο αρμόδιος Υπουργός το οικονομικό έγκλημα που διαπράττεται στην τοπική κοινωνία του Δήμου Ωρωπού με τη δική του δυστυχώς ανοχή.    

Εθνική Συνεννόηση έστω την ύστατη στιγμή

(Ομιλία Βασίλη Οικονόμου στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό του 2015, 04/12/2014)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ο κ. Οικονόμου έχει το λόγο.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση για τον προϋπολογισμό είναι πραγματικά κορυφαία στιγμή για το Κοινοβούλιο, καθώς είναι ο βασικός νόμος του κράτους. Είναι η στιγμή όπου οι πολιτικές παρατάξεις, πέρα από τη λογική τους για την οικονομική κατάσταση της χώρας, εκθέτουν και το σχέδιό τους για τη διακυβέρνηση της χώρας. Ουσιαστικά ο προϋπολογισμός αντανακλά το πολιτικό σχέδιο κάθε παράταξης για το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα και, αν υπάρχει τέτοιο σχέδιο, πώς μπορεί να προχωρήσει αυτή η χώρα στο μέλλον με ευημερία και σ’ έναν δρόμο που να μπορέσει να διορθώσει τα κακώς κείμενα που ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Υπ’ αυτή την έννοια, ο προϋπολογισμός του 2015 έχει την αξία του και τη σημασία του για το πώς οι πολιτικές παρατάξεις βλέπουν την εξέλιξη των πραγμάτων σ’ αυτή την ιστορική καμπή της χώρας.

Κάθε χρόνο ομιλώ κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού. Αυτή τη συζήτηση που γίνεται σήμερα τη χαρακτηρίζει ένα στοιχείο περίεργο, θα έλεγα, κύριοι Υπουργοί. Ποιο είναι το στοιχείο αυτό; Δεν έχει το δραματικό χαρακτήρα του προϋπολογισμού του 2011. Το Δεκέμβριο του 2010, όντας η χώρα πάνω «στην κόψη του ξυραφιού» μετά από το πρώτο μνημόνιο, η τοποθέτηση του κάθε πολιτικού και της κάθε παρατάξεως είχε την κρισιμότητα και τη δραματικότητά της.

Σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια και αφού έχουν απορροφηθεί οι κραδασμοί εκείνης της περιόδου, αλλά και των επόμενων ετών, βρισκόμαστε μέσα απ’ αυτόν τον προϋπολογισμό μπροστά σε διλήμματα και σε σταυροδρόμια.

Πού πάει η χώρα; Πώς θα πάει η χώρα; Ποιο είναι το σχέδιο τελικά που η κάθε παράταξη θα καταθέσει; Και αν τελικά μπροστά μας έχουμε και την κάλπη, ποια είναι η στάση του ελληνικού λαού σε αυτό το σχέδιο το οποίο κάθε παράταξη καταθέτει;

Αυτό το οποίο εγώ τουλάχιστον θέλω να καταθέσω σήμερα εδώ είναι η επιφυλακτικότητά μου απέναντι σε ένα αφήγημα που καταθέτει η Κυβέρνηση, το οποίο παρουσιάζει την εξισορρόπηση των οικονομικών μεγεθών, δηλαδή το πρωτογενές πλεόνασμα, τη σταθεροποίηση της οικονομίας, κάτι που είναι –και πρέπει να το δεχθούμε όλοι- είναι μια θετική εξέλιξη μετά τα δραματικά γεγονότα του 2008, 2009 και του 2010. Σήμερα συζητάμε σε άλλη βάση και αυτό είναι γεγονός και πιστώνεται στην Κυβέρνηση.

Αυτό, όμως, είναι ένα στοιχείο της πολιτικής για τη χώρα. Είναι η βάση για να συζητάμε. Είναι μια αμυντική στάση, όμως, το να μένω εκεί. Δηλαδή, ακούω του κυβερνητικούς Βουλευτές και τους Υπουργούς που πανηγυρίζουν για την επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος ή τέλος πάντων για τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Καλό είναι. Δεν αντιλέγει κανένας.

Το ερώτημα, όμως, ποιο είναι; Μετά από πέντε δραματικά χρόνια, δεν ήρθε η ώρα, δεν έρχεται η ώρα, δεν πρέπει να έρθει η ώρα της ανάπτυξης, δηλαδή να αντιστραφούν οι κοινωνικοί δείκτες της καταστροφής αυτής της χώρας, είτε λέγεται ανεργία, είτε εισόδημα, είτε δυνατότητα κοινωνικής προστασίας;

Το κοινωνικό κράτος ήταν πολύ ακριβό στη χώρα. Τη δεκαετία του ’80, του ’90 και του ’00, με πολύ πλουσιοπάροχο τρόπο, οι τότε κυβερνήσεις -και οι δύο κυβερνήσεις διαχρονικά και διαπαραταξιακά- μοίρασαν. Και μην μένετε στο ότι συμβολικά στη μνήμη του λαού έχει μείνει ένας πολιτικός που είπε «δώστα όλα». Όλοι έδωσαν το κατιτίς τους, άλλοι λίγο, άλλοι περισσότερο.

Σήμερα, λοιπόν, γίνονται συζητήσεις γιατί δεν κλείνει ακόμα ο μνημονιακός κύκλος. Περιμένουμε ακόμα τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης -εγώ δέχομαι ότι γίνεται διαπραγμάτευση- για να κλείσει ο μνημονιακός κύκλος, για να μπουν οι τελικές υπογραφές, να γίνει αξιολόγηση και να πούμε ότι θα δοθεί η τελευταία δόση για το 2014, να πληρωθούν τα ομόλογα και να μπούμε, υποτίθεται, σε ένα νέο κύκλο, -όχι υποτίθεται, έτσι είναι η ροή των πραγμάτων-, στο μεταμνημονιακό κύκλο.

Και ερωτώ: Αυτή η πορεία της χώρας δεν πρέπει να γίνει υπό καθεστώς και υπό συνθήκη συναίνεσης των βασικών παρατάξεων αλλά και όλων των πολιτικών παρατάξεων οι οποίες τέλος πάντων είναι στην Αίθουσα ή βρίσκονται στο κοινωνικό γίγνεσθαι; Ποια είναι αυτή η συναίνεση που εμείς παρατηρούμε και βλέπουμε λειτουργώντας ως μια κλασικού τύπου ευρωπαϊκή χώρα; Καμία! Αυτή είναι μεγάλη αδυναμία της Κυβέρνησης και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κύριε Τσουκαλά, η οποία δεν ανταποκρίνεται στα μηνύματα των καιρών και του λαϊκού παράγοντα, που λέει ότι πρέπει να βρούμε τις συναινέσεις για βασικά ζητήματα τα οποία αφορούν την πορεία του τόπου και τον πυρήνα της πολιτικής και πραγματικής παρουσίας αυτής της χώρας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Να σας πω εν συντομία τέσσερα σημεία στα οποία μπορεί να υπάρξει αυτή η συναίνεση και η συνάντηση όλων των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Αφήσατε, όμως, τα σημεία στο τέλος. Κάντε το τηλεγραφικά.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: Δεν θα εμβαθύνω. Άλλωστε, υπάρχει σε εξέλιξη μια πολιτική κίνηση Βουλευτών, η οποία αναλύει -και θα υπάρξει η δυνατότητα τις επόμενες μέρες να αναλύσει- ποιες είναι οι συναινέσεις και πώς μπορούν να γίνουν συναινέσεις.

Τα τέσσερα σημεία, λοιπόν, είναι τα εξής:

Πρώτον η διαχείριση του δημόσιου χρέους. Πρέπει να υπάρχει ένα μίνιμουμ συνεννόησης, ποιες είναι οι εθνικές προτάσεις.

Δεύτερο σημείο είναι η συνταγματική αναθεώρηση. Πρέπει να ξεκινήσει από αυτήν τη Βουλή η συνταγματική αναθεώρηση για να ολοκληρωθεί στην επόμενη.

Τρίτο σημείο είναι η αλλαγή του εκλογικού νόμου. Πρέπει να τελειώνουμε με τα μπόνους που παραποιούν τη βούληση του ελληνικού λαού.

Τέταρτο και τελευταίο σημείο είναι η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, δηλαδή να μη διαλυθεί η Βουλή σήμερα για αυτόν το λόγο. Για οποιοδήποτε άλλο λόγο ναι. Άλλωστε, όπως ορίζει το Σύνταγμα, αν υπάρχει δυσαρμονία ή αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να περάσει τα νομοσχέδιά της ή την πολιτική της, η κυβέρνηση πέφτει.  

Άρα, αυτά τα τέσσερα σημεία πρέπει να είναι σημεία συνάντησης, συναίνεσης και σύνθεσης κι εκεί να κριθεί κάθε παράταξη ποιες προτεραιότητες έχει και πώς θέλει να πορευτεί στο μέλλον.

Εμείς, λοιπόν –και κλείνω, κύριε Πρόεδρε- εκπροσωπώντας εδώ μια νέα πολιτική κίνηση, το Δημοκρατικό Σύνδεσμο, αλλά και μια νέα συμπαράταξη δυνάμεων στο χώρο της μεταρρύθμισης του ριζοσπαστικού κέντρου και στο χώρο της κεντροαριστεράς, αυτό που έχουμε να πούμε είναι ότι αν υπάρξουν οι συναινέσεις, αν υπάρξει αυτή η διάθεση από τις πολιτικές παρατάξεις, εμείς θέλουμε, μπορούμε και προσφερόμαστε να συμβάλουμε στην επίτευξη αυτής της νέας πορείας για τη χώρα.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ- ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ για Εκλογή Προέδρου, Αναθεώρηση του Συντάγματος, Ανάγκη διευθέτησης του χρέους και Εκλογές

Στην παρούσα κρίσιμη φάση που διανύει η χώρα η εθνική ανασυγκρότηση απαιτεί συνεργασίες, συμφωνίες και ευρύτατες συναινέσεις. Τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να ακούσουν τη φωνή της κοινωνίας, που επιδιώκει την αλλαγή των αδιέξοδων κυβερνητικών πολιτικών, χωρίς παράλληλα να εκτίθεται σε κινδύνους η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να αναληφθεί άμεσα μια ολοκληρωμένη πρωτοβουλία που θα έχει ως στόχο την «εθνική συνεννόηση», στα εξής σημεία, που αποτελούν  στο σύνολό τους και μόνο ενιαία πρόταση:

 α) την έναρξη της διαδικασίας συνταγματικής αναθεώρησης από την παρούσα βουλή. Δεδομένου μάλιστα ότι, η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος ολοκληρώνεται σε δύο βουλευτικές περιόδους, η μη εκκίνηση της διαδικασίας από την παρούσα βουλή σημαίνει, αναγκαστικά, ότι η πολιτικά και θεσμικά αναγκαία συνταγματική αναθεώρηση αναστέλλεται επί μακρόν, δεν ανατρέπεται το αίσθημα απαξίωσης της πολιτικής στους πολίτες και  επιδεινώνεται η  λειτουργία του πολιτικού συστήματος και της ίδιας της Δημοκρατίας,

β) την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή ως ισχυρή συμβολική έκφραση μιας συναινετικής διαδικασίας, μακριά από επικίνδυνες «προσθαφαιρέσεις» βουλευτικών ψήφων, που υπονομεύουν το κύρος του θεσμού αλλά και του Κοινοβουλίου.

γ) τη συμφωνία για ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα πορείας προς τις εθνικές εκλογές μέσα στο 2015.

Τα παραπάνω θα αποτελέσουν ηχηρό μήνυμα προς τους εταίρους και τις αγορές ότι τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου της χώρας μπορούν και επιζητούν να δίνουν συναινετικές λύσεις σε μείζονα πολιτικά ζητήματα και παράλληλα να δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε να επιδιωχθεί η ρύθμιση του ελληνικού χρέους, με όρους που θα το καθιστούν βιώσιμο, χωρίς την περαιτέρω δοκιμασία της κοινωνίας με νέα επώδυνα μέτρα.

Αποτελεί αδήριτη ανάγκη να αναβαθμιστεί ο ρόλος του Κοινοβουλίου και να επιτευχθεί η ευρύτερη δυνατή συναίνεση, σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, μακριά από μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Οι υπογράφοντες βουλευτές

Αηδόνης Χρήστος

Λυκούδης Σπύρος

Οικονόμου Βασίλης

Τατσόπουλος Πέτρος

Τσούκαλης Νίκος

Φούντα Νίκη

Ψαριανός Γρηγόρης

Ψύρρας Θωμάς

Ανοικτή Διαβούλευση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση

Δημοκρατικός Σύνδεσμος

Ανοικτή Διαβούλευση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση

Το Σύνταγμα της μεταπολίτευσης με τις διάφορες αναθεωρήσεις που επήλθαν σε αυτό όλα αυτά τα χρόνια, κατόρθωσε να επιφέρει πολιτική σταθερότητα στη χώρα, να ενώσει τον ελληνικό λαό και να βοηθήσει να ξεπεραστούν προβλήματα του παρελθόντος.

Κατά τη γνώμη μας είναι αναγκαίο να υπάρξουν ευρείες συναινέσεις στο ζήτημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Υπάρχουν διατάξεις που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να αναθεωρηθούν, να εξορθολογιστούν, να μεταρρυθμιστούν, να δώσουν το έναυσμα για το πέρασμα σε μια νέα εποχή διαφάνειας, ελέγχου, λογοδοσίας κοινωνικής δικαιοσύνης. Η διαδικασία αναθεώρησης, ο διάλογος που απαιτείται πρέπει να ξεκινήσει άμεσα, όχι περιορισμένος σε στενά κομματικά πλαίσια και ακροατήρια αλλά μέσα στη κοινωνία και μέσα στη Βουλή.

Στα πλαίσια αυτά επιθυμούμε να εκκινήσουν οι κοινωνικές διεργασίες και διαβουλεύσεις αναφορικά με τις αλλαγές στο Σύνταγμα. Για να διευκολύνουμε την σχετική συζήτηση καταθέτουμε ένα πρώτο πλαίσιο σκέψεων - θέσεων προς διαβούλευση περιμένοντας τα σχόλια, τις τοποθετήσεις και τις θέσεις τόσο των μελών του Δημοκρατικού Συνδέσμου όσο και κάθε άλλου πολίτη που θέλει να παρέμβει και να εκφράσει τις ιδέες και τις απόψεις του επί της επερχόμενης Συνταγματικής Αναθεώρησης.

Οι προτάσεις που μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της Δημόσιας Ανοικτής Διαβούλευσης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση είναι οι:

1. Θέσπιση ασυμβίβαστου στις ιδιότητες Υπουργού - Βουλευτού, σε περίπτωση που ορίζεται Βουλευτής σε υπουργικό θώκο να αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα τουλάχιστον για το διάστημα της θητείας του

2. Κατάργηση των ειδικών διατάξεων του Συντάγματος για την περιορισμένη ευθύνη των Υπουργών

3. Κατάργηση των διατάξεων ασυλίας των Βουλευτών για αδικήματα που δεν άπτονται της πολιτικής δραστηριότητας

4. Συνταγματική κατοχύρωση της εσωκομματικής λειτουργίας των κομμάτων

α) απαγόρευση διαγραφών από τους αρχηγούς άνευ αιτιολόγησης και απόφασης αρμοδίου οργάνου

β) Ανάδειξη υποψηφίων Βουλευτών μέσα από προκριματικές ψηφοφορίες με   ευθύνη του κάθε κόμματος ή συνασπισμού κομμάτων

5. Καμία επιχορήγηση κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό, υποχρέωση κατάθεσης αναλυτικών στοιχείων χρηματοδότησης σε ειδική ανεξάρτητη αρχή η οποία και θα υποχρεούται να δημοσιεύει κάθε ειδική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε κόμματα με πρόσωπα ή ομάδες προσώπων και εταιρίες από ένα ποσό χρηματοδότησης και πάνω αθροιστικά.

6. Υιοθέτηση της απλής αναλογικής ως εκλογικό σύστημα με διατήρηση πλαφόν στο 2% για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή

7. Θέσπιση χρονικού ορίου μέχρι δύο συνεχόμενων θητειών για δημάρχους, περιφερειάρχες, Βουλευτές, υπουργούς, Πρωθυπουργό, Πρόεδρο της Δημοκρατίας

8. Καθολικό πόθεν έσχες και αυστηρός έλεγχος σε όλους όσους διαχειρίστηκαν, διαχειρίζονται ή θα διαχειριστούν άμεσα ή έμμεσα δημόσιους πόρους ή εκ της θέσεώς τους επηρεάζουν οικονομικές εξελίξεις.

9. Συνταγματική κατοχύρωση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας όπως αυτή θα συμφωνηθεί από τους κοινωνικούς εταίρους και υποχρέωση τήρησής της τουλάχιστον για μια πενταετία πριν από ενδεχόμενη αναθεώρησή της

10. Υποχρέωση ολοκλήρωσης της θητείας του νομοθετικού σώματος και περιορισμός των τρόπων και των μεθόδων πρόωρης προσφυγής στις κάλπες

11. Την ενίσχυση των Ανεξάρτητων Αρχών και την κατάλληλη στελέχωση τους

12. Την ενίσχυση του ΣΔΟΕ και την απεμπλοκή του από την εκτελεστική εξουσία με υπαγωγή του στη δικαστική εξουσία και στον εκάστοτε Οικονομικό Εισαγγελέα

13. Ενίσχυση της αυτονομίας της δικαστικής εξουσίας αποκλείοντας κάθε δυνατότητα εμπλοκής και επιρροής της ηγεσίας της από την εκτελεστική εξουσία.=

14. Θεσμοθέτηση Συνταγματικού Δικαστηρίου, οριοθέτηση δικαιοδοσίας και αρμοδιοτήτων μεταξύ Συμβουλίου Επικρατείας και Ελεγκτικού Συνεδρίου, ρήτρες επιτάχυνσης του χρόνου απόδοσης δικαιοσύνης

15. Όρια φορολόγησης της ιδιωτικής περιουσίας, κατοχύρωση αφορολόγητου ορίου

16. Ενίσχυση της νομοθετικής εξουσίας και διευκόλυνση του νομοθετικού σώματος στη συζήτηση και ψήφιση νομοσχεδίων που δεν θα υπαγορεύονται από την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά θα μπορούν να προκύπτουν και από προτάσεις Βουλευτών ακόμα και αν δεν ανήκουν σε κοινή κοινοβουλευτική ομάδα

17. Ενίσχυση αρμοδιοτήτων του ΠτΔ, ώστε να υπάρξουν θεσμικά αντίβαρα της εκτελεστικής εξουσίας

Δημιουργία ΙΕΚ βοηθών νοσηλευτών σε κάθε Υγειονομική Περιφέρεια της Ελλάδας

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΕΥΘ.ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ  ΕΛΕΓΧΟΥ
Αριθ.Πρωτ.	5160
Ημερομ.Κατάθεσης	02.12.14

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Υγείας

Κύριε Υπουργέ,

Στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης των εκπαιδευτικών σχολών αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας αποφασίστηκε η κατάργηση των 48 ΕΠΑΣ βοηθών νοσηλευτών. Οι σχολές αυτές ήταν διάσπαρτες σε όλη την επικράτεια και κάλυπταν τις ανάγκες εκπαίδευσης περίπου 2200 μαθητών κατ’  έτος. Οι απόφοιτοι των σχολών αυτών εξακολουθούν να έχουν επαγγελματική απορρόφηση ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες οικονομικά συγκυρίες. Δεδομένου ότι οι βοηθοί νοσηλευτές, οι νοσηλευτές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δηλαδή, είναι μια ειδικότητα αναγκαία για την εύρυθμη λειτουργία τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα παροχής νοσηλευτικών υπηρεσιών, το Υπουργείο Υγείας, ορθώς κατά τη γνώμη μας φέρεται να προωθεί με νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί, την ίδρυση δημοσίων ΙΕΚ που θα αναλάβουν την εκπαίδευση των νέων που επιλέγουν να αποκτήσουν την ειδικότητα και να εργαστούν ως βοηθοί νοσηλευτές. Σύμφωνα όμως με τις πληροφορίες μας το Υπουργείο Υγείας με το προς κατάθεση νομοσχέδιο με τίτλο «Ίδρυση παρατηρητήριου Άνοιας – Βελτίωση περιγεννητικής φροντίδας και ρυθμίσεις λοιπών θεμάτων Υπουργείου Υγείας», προβαίνει στην ίδρυση μόλις δύο ΙΕΚ, τα οποία εδράζονται ένα στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη. Θεωρούμε ότι ο δραστικός περιορισμός των διαθέσιμων δημοσίων εκπαιδευτικών δομών για την κάλυψη του αντικειμένου των βοηθών νοσηλευτών από 48 σε 2 είναι υπερβολικός και δεν ανταποκρίνεται τελικά στις πραγματικές ανάγκες, ούτε βέβαια στη ζήτηση. Ταυτόχρονα η επιλογή του νοσοκομείου του Ευαγγελισμού ως έδρα του ΙΕΚ για την Αθήνα, εγείρει ερωτήματα ως προς τα κριτήρια επιλογής δεδομένου ότι κτιριακά δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις εκπαίδευσης του συνόλου των μαθητών που θα εκφράσουν ενδιαφέρον για αυτές τις σχολές όχι μόνο από την Αττική αλλά και άλλες περιοχές της χώρας. Κατά τη γνώμη μας, δεδομένου ότι η ειδικότητα του βοηθού νοσηλευτή συγκεντρώνει το ενδιαφέρον αρκετών νέων σε όλες τις περιοχές της χώρας και ότι οι κτιριακές υποδομές υπάρχουν, καθώς και το εκπαιδευτικό προσωπικό, θεωρούμε ότι ο σχεδιασμός του Υπουργείου Υγείας ως προς τον αριθμό και την γεωγραφική κατανομή των υπό ίδρυση δημοσίων ΙΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα προτείνουμε να ιδρυθεί τουλάχιστον ένα ΙΕΚ σε κάθε υγειονομική περιφέρεια. Ειδικά για την Αττική θεωρούμε ότι το ΙΕΚ μπορεί να έχει τρία παραρτήματα ώστε να αξιοποιούν στο έπακρο τις υπάρχουσες υποδομές καθώς και το έμπειρο εκπαιδευτικό προσωπικό και να εκπαιδεύουν τους βοηθούς νοσηλευτές ανά ειδικότητα (γενική νοσηλεία, ψυχική υγεία, ΜΕΘ, πληρώματα ΕΚΑΒ), ειδικότητες που είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να παρέχονται αποκλειστικά στις κτιριακές δομές που διαθέτει για αυτό το σκοπό ο Ευαγγελισμός.

Κατόπιν όλων αυτών,

Ερωτάστε:

1. Βάσει ποιων κριτηρίων και με ποιο σχεδιασμό προκρίνατε τη δημιουργία μόλις δύο δημοσίων ΙΕΚ σε όλη την Ελλάδα, για την εκπαίδευση των βοηθών νοσηλευτών;

2. Προτίθεστε να αποδεχτείτε την πρόταση ίδρυσης ενός τουλάχιστον δημοσίου ΙΕΚ ανά Υγειονομική Περιφέρεια, τα οποία θα μπορούν να λειτουργούν με παραρτήματα σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της κάθε Υγειονομικής Περιφέρειας και τα οποία θα λειτουργούν υπό την αιγίδα των αρμόδιων ΥΠΕ;