Η χώρα μας είναι αντιμέτωπη με την πλέον επώδυνη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση της μεταπολίτευσης. Η συντηρητική αναδίπλωση της κατά τα άλλα σοσιαλιστικής κυβέρνησης και η συνθηκολόγησή της με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα όπου οι ευθύνες για την δημοσιονομική μας κατάσταση αποδίδονται μονομερώς και αβάσιμα στο κοινωνικό κράτος. Η βελτίωση των οικονομικών δεικτών στους επίσημους μετρήσιμους στόχους δεν αποδίδουν την πραγματική κοινωνική κατάσταση που διαμορφώνεται για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Οι οριζόντιες πολιτικές μείωσης των κοινωνικών παροχών, οι πρωτοφανείς σε έκταση και μέγεθος μειώσεις των εισοδημάτων, το κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων που προωθείται, η αδυναμία ελέγχου των καρτέλ και περιορισμού της ακρίβειας σε βασικά είδη, η υιοθέτηση πολιτικών που μεγεθύνουν την ανεργία αντί να την αντιμετωπίζουν και η βάρβαρη ανακατανομή του πλούτου υπέρ των λίγων και οικονομικά ισχυρών είναι μια πραγματικότητα που δεν έχει την έγκριση του ελληνικού λαού και που δημιουργεί πολλά περισσότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι θεραπεύει. Η κυβέρνηση εφαρμόζει μια συνολική πολιτική που απαγορεύει στους εργαζόμενους να ζήσουν αξιοπρεπώς από την εργασία τους, απαγορεύει στους συνταξιούχους που κατέβαλαν κανονικά τις εισφορές τους στα ασφαλιστικά ταμεία να επιβιώσουν και να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες που δικαιούνται από το ελληνικό κράτος. Ταυτόχρονα οι κυβερνητικές επιλογές δεν επιτρέπουν στην νεολαία μας να ενταχθεί στην αγορά εργασίας ενώ το μέλλον της υποθηκεύτηκε άνευ όρων στην εξυπηρέτηση ενός τεχνητά και άδικα δημιουργημένου εξωτερικού χρέους. Η έξοδος της χώρας από αυτή την κρίση εάν ακολουθηθεί το σχέδιο της κυβέρνησης και της τρόικας συνεπάγεται ολόκληρες γενιές χαμένες καθώς ο χρονικός ορίζοντας εξόδου δεν είναι το 2013 όπως ψευδώς μας παρουσιάστηκε τον περασμένο Μάιο αλλά κάποιες δεκαετίες αργότερα και μάλιστα υπό συνταγματικό μανδύα. Πέραν αυτών η κυβέρνηση διολισθαίνει όλο και περισσότερο σε αυταρχικές λειτουργίες απαγορεύοντας και ποινικοποιώντας κάθε δικαιολογημένη κοινωνική αντίδραση, απαγορεύοντας συναθροίσεις και θέτοντας τις αστυνομικές δυνάμεις στην υπηρεσία ιδιωτικών συμφερόντων και σε αντιπαράθεση με τους πολίτες.
Ως «Ένωση Ανεξάρτητων Πολιτών» πιστεύουμε ότι το Μνημόνιο δεν αποτελεί λύση αλλά αντίθετα δημιουργεί πολλά περισσότερα προβλήματα τα οποία θα κληθούμε στο μέλλον, εμείς και τα παιδιά μας, να επιλύσουμε. Η οπισθοδρόμηση που παρατηρείται σε όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις πρέπει να ανατραπεί. Το ελληνικό κράτος πρέπει να λύσει τις παθογένειες του και να αντιμετωπίσει τις πραγματικές αιτίες των ελλειμμάτων που σίγουρα δεν είναι το κοινωνικό κράτος αλλά η διαφθορά, ο κομματισμός και η αδιαφορία που επιδεικνύει κυρίως η κυρίαρχη πολιτική τάξη σε ότι αφορά την δημόσια περιουσία. Είναι λοιπόν χρέος όλων των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς να κινηθούν ενιαία, να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις και τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, να υπερασπιστούν το μείζον ζήτημα του κοινωνικού κράτους και να δημιουργήσουν την εναλλακτική πολιτική πρόταση που θα βάζει σε προτεραιότητα την προάσπιση των συμφερόντων του λαού.
Σήμερα ο ελληνικός λαός απαιτεί:
1. Την προστασία, ενίσχυση και αποτελεσματικότερη λειτουργία του κοινωνικού κράτους προς όφελος του πολίτη
2. Την εξασφάλιση της διαφάνειας και του απόλυτου σεβασμού της δημοκρατίας στις πολιτικές αποφάσεις
3. Την ανάδειξη του ζητήματος της προστασίας του περιβάλλοντος στην πράξη και σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα ως βασικό κριτήριο για κάθε πολιτική απόφαση και όχι ως απλή θεωρητική προσέγγιση
4. Την καθιέρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης ως κύριο κριτήριο κάθε οικονομικού ή κοινωνικού μέτρου, την υιοθέτηση του κανόνα της ευνομίας που επιτάσσει οι αποφάσεις να λαμβάνονται υπέρ αυτών που έχουν ανάγκη κοινωνικής προστασίας και όχι αυτών που επιδιώκουν το μέγιστο δυνατό κέρδος σε βάρος της πλειοψηφίας
5. Την εφαρμογή της αναδιανομής του εισοδήματος μέσω ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος που θα προστατεύει τις πιο αδύναμες πληθυσμιακές ομάδες σε αντιδιαστολή με το υπάρχον φορολογικό σύστημα που επιτρέπει την συγκέντρωση όλου του πλούτου στους λίγους και οικονομικά ισχυρούς, επιφυλάσσοντας την ανέχεια και την φτώχεια για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
6. Την προστασία και αξιοποίηση της εθνικής μας περιουσίας και την ανυποχώρητη στάση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα κηρύσσοντας προς πάσα κατεύθυνση ότι ο εθνικός μας πλούτος δεν είναι προς διαπραγμάτευση ούτε προς πώληση και μάλιστα σε τιμή ευκαιρίας.
7. Την επιστροφή στην ανάπτυξη με όρους ρεαλιστικούς που θα επιτρέπουν σε όλους να εξασφαλίσουν τους όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης και όχι στην ανάπτυξη των οικονομικών δεικτών που επιθυμούν τα οικονομικά συμφέροντα και η οποία καταδικάζει την μεγάλη πλειοψηφία των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων στην φτώχεια και την ανέχεια υπηρετώντας τις ανάγκες ενός τριτοκοσμικού αναπτυξιακού μοντέλου.
Η «Ένωση Ανεξαρτήτων Πολιτών» ιδρύθηκε μέσα από την ανάγκη να αντιμετωπίσουμε την νεοφιλελεύθερη επέλαση που προωθεί την κοινωνική βαρβαρότητα. Γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη να προστατευτεί η Δημοκρατία μας, να προστατευτεί το κοινωνικό κράτος, να εξασφαλιστεί το μέλλον των επόμενων γενεών, να εξασφαλιστεί ότι η χώρα μας δεν θα είναι μια τριτοκοσμική γωνία της πολιτισμένης Ευρώπης αλλά θα έχει ίδια δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις με όλα τα κράτη μέλη. Την πρωτοβουλία για την ίδρυση της ΕΝΑΠ την είχαν δύο απλοί Βουλευτές, που δεν θήτευσαν σε Υπουργεία και δεν άσκησαν κυβερνητική εξουσία αλλά που έδωσαν τίμια και με συνέπεια τον αγώνα τους δίπλα στους απλούς ανθρώπους που η πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων τους περιθωριοποίησε και τους εξοβελίζει στο άκρο της κοινωνίας. Είναι ένα νέο κίνημα πολιτών που είναι ανεξάρτητο από συμφέροντα και η μόνη δέσμευσή του θα είναι η λαϊκή εντολή και η λαϊκή θέληση. Η ΕΝΑΠ θα είναι παρούσα στις επόμενες πολιτικές εξελίξεις αφού η λαϊκή συμμετοχή και η αυτοοργάνωση των πολιτών την καθιστούν έτοιμη να λάβει μέρος στις επόμενες εκλογές. Η ΕΝΑΠ θα δώσει τον αγώνα της για μια νέα πορεία της πατρίδας και θα εργαστεί για την Συνεργασία όλων των Δυνάμεων της Δημοκρατίας, της Προόδου και της Οικολογίας, για την συγκρότηση ενός ισχυρού Κεντροαριστερού Πόλου στην Ελλάδα.
